តើគេធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យជំងឺទឹកនោមផ្អែម និងទឹកនោមផ្អែម យ៉ាងដូចម្តេច?

ការធ្វើតេស្តខាងក្រោមត្រូវបានប្រើសម្រាប់   ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យជំងឺទឹកនោមផ្អែម៖

ការធ្វើតេស្តគ្លុយកូសក្នុងប្លាស្មាដោយតមអាហារ { fasting plasma glucose test (FPG)

} វាស់ជាតិគ្លុយកូសក្នុងឈាមរបស់លោកអ្នក   បន្ទាប់ពីលោកអ្នកបានចំណាយពេលយ៉ាងតិច ៨ ម៉ោងដោយមិនញ៉ាំ។ តេស្តនេះត្រូវបានប្រើដើម្បីរកមើលជំងឺទឹកនោមផ្អែម   ឬទឹកនោមផ្អែម។

ការធ្វើតេស្តភាពធន់នឹងគ្លុយកូសតាមមាត់   វាស់កម្រិតជាតិស្ករក្នុងឈាមរបស់លោកអ្នក   បន្ទាប់ពីលោកអ្នកបានចំណាយពេលយ៉ាងហោចណាស់ ៨ ម៉ោងដោយមិនញ៉ាំ   និងពីរម៉ោងបន្ទាប់ពីលោកអ្នកផឹកភេសជ្ជៈមានជាតិគ្លុយកូស។ តេស្តនេះអាចត្រូវបានប្រើ   ដើម្បីធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យជំងឺទឹកនោមផ្អែម   ឬ ទឹកនោមផ្អែម។

នៅក្នុងការធ្វើតេស្តគ្លុយកូសក្នុងប្លាស្មាដោយចៃដន្យ   គ្រូពេទ្យពិនិត្យជាតិស្ករក្នុងឈាមរបស់លោកអ្នក   ដោយមិនគិតពីពេលដែលលោកអ្នកញ៉ាំអាហារចុងក្រោយ។ ការធ្វើតេស្តនេះ   រួមជាមួយនឹងការវាយតម្លៃរោគសញ្ញា   ត្រូវបានប្រើដើម្បីធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យជំងឺទឹកនោមផ្អែម   ប៉ុន្តែមិនមែនទឹកនោមផ្អែមទេ។

លទ្ធផលតេស្តវិជ្ជមាន   គួរតែត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយការធ្វើតេស្តជាតិគ្លុយកូសក្នុងប្លាស្មាដោយតមអាហារ   ឬការធ្វើតេស្តភាពធន់នឹងគ្លុយកូសតាមមាត់   ម្តងទៀតនៅថ្ងៃផ្សេង។ នៅពេលដែលត្រូវបានគេធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យថាមានជំងឺទឹកនោមផ្អែមដំបូង   គ្រូពេទ្យអាចស្នើឱ្យមានការធ្វើតេស្ត zinc transporter 8 autoantibody (ZnT8Ab) ។ ការធ្វើតេស្តឈាមនេះ   រួមជាមួយព័ត៌មាន   និងលទ្ធផលតេស្តផ្សេងទៀត   អាចជួយកំណត់ថាតើមនុស្សម្នាក់មានជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១    និងមិនមែនប្រភេទផ្សេងទៀត។ គោលដៅនៃការធ្វើតេស្ត ZnT8Ab គឺជាការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យយ៉ាងឆាប់រហ័ស   និងត្រឹមត្រូវ   ហើយដែលអាចនាំឱ្យមានការព្យាបាលទាន់ពេលវេលា។

ការធ្វើតេស្តគ្លុយកូសក្នុងប្លាស្មាដោយតមអាហារ (FPG)

ការធ្វើតេស្តគ្លុយកូសក្នុងប្លាស្មាដោយតមអាហារនៅពេលធ្វើនៅពេលព្រឹក  គឺអាចទុកចិត្តបានបំផុត ។ លទ្ធផល  និងអត្ថន័យរបស់វាត្រូវបានបង្ហាញក្នុងតារាងទី ១    ប្រសិនបើកម្រិតជាតិគ្លុយកូសក្នុងស្ថានភាពតមអាហាររបស់លោកអ្នកពី ១០០ ទៅ ១២៥ មីលីក្រាម / ដេស៊ីលីត   អ្នកមានទម្រង់នៃទឹកនោមផ្អែម   ដែលត្រូវបានគេហៅថា  impaired fasting glucose (IFG)      មានន័យថាអ្នកទំនងជាវិវត្តទៅជា    ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ២    ប៉ុន្តែមិនទាន់មានវានៅឡើយទេ។ កម្រិតនៃ 126 មីលីក្រាម / ដេស៊ីលីត      ឬលើសនេះ   ដែលត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយការធ្វើតេស្តម្តងទៀតនៅថ្ងៃផ្សេងទៀត   មានន័យថាអ្នកមានជំងឺទឹកនោមផ្អែម។

តារាង ១. ការធ្វើតេស្តគ្លុយកូសក្នុងប្លាស្មាដោយតមអាហារ

* បញ្ជាក់ដោយការធ្វើតេស្តម្តងទៀតនៅថ្ងៃផ្សេង។

ការធ្វើតេស្តភាពធន់នឹងគ្លុយកូសតាមមាត់ (OGTT)

ការស្រាវជ្រាវបានបង្ហាញថា    ការធ្វើតេស្តភាពធន់នឹងគ្លុយកូសតាមមាត់   មានភាពរសើបជាងការធ្វើតេស្ត ការធ្វើតេស្តគ្លុយកូសក្នុងប្លាស្មាដោយតមអាហារ សម្រាប់ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យជំងឺទឹកនោមផ្អែម ប៉ុន្តែវាមិនងាយស្រួលក្នុងការគ្រប់គ្រងទេ។ ការធ្វើតេស្តភាពធន់នឹងគ្លុយកូសតាមមាត់ តម្រូវឱ្យលោកអ្នកតមអាហារយ៉ាងតិចប្រាំបីម៉ោង  មុនពេលធ្វើតេស្ត។ គ្លុយកូសរបស់លោកអ្នកត្រូវបានវាស់ភ្លាមៗ     មុនពីរម៉ោងបន្ទាប់ពីលោកអ្នកផឹកសូលុយស្យុងរាវដែលផ្ទុកជាតិគ្លុយកូស ៧៥ ក្រាមរលាយក្នុងទឹក។ លទ្ធផល    និងអត្ថន័យរបស់វាត្រូវបានបង្ហាញនៅក្នុងតារាងទី ២

ប្រសិនបើកម្រិតជាតិស្ករក្នុងឈាមរបស់លោកអ្នកមានចន្លោះពី ១៤០ ទៅ ១៩៩ មីលីក្រាម / ដេស៊ីលីត      ក្នុងរយៈពេល ២ ម៉ោងបន្ទាប់ពីទទួលទានសូលុយស្យុងរាវ    នោះលោកអ្នកមានទម្រង់នៃទឹកនោមផ្អែមដែលគេហៅថា    កម្រិតជាតិស្ករក្នុងឈាមបន្ទាប់ពីតមអាហារ   ខ្ពស់ជាងធម្មតា (impaired glucose tolerance ឬ IGT)   មានន័យថា   លោកអ្នកងាយនឹងកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ២     ប៉ុន្តែមិនទាន់កើតវានៅឡើយទេ។ ។ កំរិតគ្លុយកូស ( ក្នុងរយៈពេល ២ ម៉ោង ) ២០០ មីលីក្រាម / ដេស៊ីលីត   ឬលើសនេះត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយការធ្វើតេស្តម្តងទៀតនៅថ្ងៃផ្សែងទៀត។

 

តារាងទី ២. ការធ្វើតេស្តភាពធន់នឹងគ្លុយកូសតាមមាត់

* បញ្ជាក់ដោយការធ្វើតេស្តម្តងទៀតនៅថ្ងៃផ្សេង។

ជំងឺទឹកនោមផ្អែមពេលមានគភ៌ក៏ត្រូវបានគេធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ   ដោយផ្អែកលើតម្លៃគ្លុយកូសក្នុងប្លាស្មាដែលត្រូវបានវាស់អំឡុងពេល ការធ្វើតេស្តភាពធន់នឹងគ្លុយកូសតាមមាត់ ( OGTT )។ កម្រិតជាតិស្ករក្នុងឈាមត្រូវបាន

ពិនិត្យ ៤ ដងក្នុងពេលធ្វើតេស្ត។ ប្រសិនបើកម្រិតជាតិស្ករក្នុងឈាមរបស់លោកអ្នកខ្ពស់ជាងធម្មតា   យ៉ាងហោចណាស់ពីរដងក្នុងពេលធ្វើតេស្ត   អ្នកនឹងមានជំងឺទឹកនោមផ្អែមពេលមានគភ៌។ តារាងទី ៣ បង្ហាញពីលទ្ធផលធម្មតាសម្រាប់ OGTT ចំពោះជំងឺទឹកនោមផ្អែមពេលមានគភ៌។

តារាងទី ៣. ជំងឺទឹកនោមផ្អែមពេលមានគភ៌៖ លទ្ធផលលើសពីធម្មតាសម្រាប់ការធ្វើតេស្តភាពធន់នឹងគ្លុយកូស តាមមាត់

បញ្ជាក់ដោយការធ្វើតេស្តម្តងទៀតនៅថ្ងៃខុសគ្នា។

សម្គាល់៖ មន្ទីរពិសោធន៍ខ្លះប្រើលេខផ្សេងទៀតសំរាប់តេស្តនេះ។

សម្រាប់ព័ត៌មានបន្ថែមអំពីការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ  និងការព្យាបាលជំងឺទឹកនោមផ្អែមពេលមានគភ៌   សូមមើលកូនសៀវភៅ NIDDK <អ្វីដែលខ្ញុំត្រូវដឹងអំពីជំងឺទឹកនោមផ្អែមពេលមានគភ៌> <What I Need to Know About Gestational Diabetes> ។

ការធ្វើតេស្តគ្លុយកូសក្នុងផ្លាស្មាដោយចៃដន្យ

កម្រិតជាតិស្ករក្នុងឈាមដោយចៃដន្យ 200 មីលីក្រាម / ឌីអិល   ឬលើសពីនេះ   បូកនឹងវត្តមានអាការដូចខាងក្រោមអាចមានន័យថា   លោកអ្នកមានជំងឺទឹកនោមផ្អែម៖

គោលការណ៍ណែនាំថ្មីប្រើ hemoglobin A1c ជាឧបករណ៍សម្រាប់ពិនិត្យទឹកនោមផ្អែម   ឬជំងឺទឹកនោមផ្អែម (ការធ្វើតេស្តនេះត្រូវបានប្រើជាធម្មតា   ដើម្បីវាស់ការគ្រប់គ្រងជាតិគ្លុយកូសក្នុងឈាមចំពោះអ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមក្នុងរយៈពេលច្រើនខែ) ។ HbA1c ពី ៥,៧% ទៅ ៦,៤% គឺត្រូវនឹងទឹកនោមផ្អែម   និងជាពេលវេលាដែលវាអាចបញ្ច្រាសមកវិញ   ដោយការផ្លាស់ប្តូររបៀបរស់នៅ។ HbA1c ៦.៥% ឬខ្ពស់ជាងនេះគឺត្រូវនឹងជំងឺទឹកនោមផ្អែម។

Leave a Comment