លក្ខខណ្ឌ

ផលប៉ះពាល់នៃជម្ងឺទឹកនោមផ្អែម

តើអ្វីដែលបង្កើនហានិភ័យ នៃជំងឺទឹកនោមផ្អែមរបស់ខ្ញុំ?

ជំងឺទឹកនោមផ្អែមមាន ៣ ប្រភេទធំៗ    គឺប្រភេទទី ១     ប្រភេទទី ២     និងទឹកនោមផ្អែមពេលមានគភ៌។ ជាមួយនឹងជំងឺទាំងបីនេះ   រាងកាយរបស់លោកអ្នកមិនអាចបង្កើត   ឬប្រើប្រាស់អាំងស៊ុយលីនបានទេ។

 

មនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមមនុស្សបួននាក់ដែលមានជំងឺទឹកនោមផ្អែម    មិនដឹងថាពួកគេមានជំងឺនេះទេ។ តើលោកអ្នកអាចជាមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេដែរឬទេ? សូមអានបន្តដើម្បីមើលថា   តើហានិភ័យនៃជំងឺទឹកនោមផ្អែមរបស់លោកអ្នកខ្ពស់ឬអត់។

ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១

ប្រភេទនេះជាធម្មតាចាប់ផ្តើមតាំងពីកុមារភាព។ លំពែងរបស់លោកអ្នកឈប់ផលិតអាំងស៊ុយលីន។ លោកអ្នកមានជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ១ អស់មួយជីវិត។ រឿងសំខាន់ៗដែលនាំកើតជំងឺនេះមានដូចជា៖

ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ២

ប្រសិនបើលោកអ្នកមានជំងឺប្រភេទនេះ   រាងកាយរបស់លោកអ្នកមិនអាចប្រើអាំងស៊ុយលីនដែលវាផលិតបានទេ។ នេះហៅថាភាពធន់នឹងអាំងស៊ុយលីន។ ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ២ ច្រើនតែជះឥទ្ធិពលដល់មនុស្សធំ   ប៉ុន្តែវាក៏អាចចាប់ផ្តើមកើតនៅពេលណាមួយក្នុងជីវិតរបស់លោកអ្នកដែរ។ រឿងសំខាន់ៗដែលនាំឱ្យកើតជំងឺនេះមានដូចជា៖

ជំងឺទឹកនោមផ្អែមពេលមានគភ៌

ស្រ្តីមានគភ៌ទាំងអស់មានឱកាស​ ៤​ %​ ក្នុង​ការកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម។ វាបណ្តាលមកពីអ័រម៉ូនដែលទងសុកបង្កើត   ឬដោយសារបរិមាណអាំងស៊ុយលីនតិចពេក។ ជាតិស្ករក្នុងឈាមខ្ពស់ពីម្តាយ   បណ្តាលឱ្យមានជាតិស្ករក្នុងឈាមខ្ពស់នៅក្នុងទារក។ នោះអាចនាំឱ្យមានបញ្ហាក្នុងការលូតលាស់   និងការអភិវឌ្ឍ    ប្រសិនបើមិនបានព្យាបាល។ អ្វីដែលអាចនាំឱ្យមានជំងឺទឹកនោមផ្អែមពេលមានគភ៌រួមមាន៖

ជំហានដើម្បីអនុវត្ត

Translate by Vann Sok

Leave a Comment