អ្នកត្រូវបានគេប្រាប់ថាអ្នកមានជំងឺមហារីក។ ឥឡូវត្រូវធ្វើដូម្តេច?

នៅពេលអ្នកដឹងថាអ្នកមានជំងឺមហារីក    អ្នកត្រូវដឹងព័ត៌មានច្រើនណាស់។ អ្នកអាចមានអារម្មណ៍រំជួលចិត្តដូចជា៖ ការមិនជឿ    ភាពភ័យខ្លាច    និងកំហឹង។ ហើយសំណួរដំបូងរបស់អ្នកទៅវេជ្ជបណ្ឌិតអាច “ តើវាអាក្រក់ប៉ុណ្ណា?”     និង “តើជម្រើសរបស់ខ្ញុំមានអ្វីខ្លះ?”

បន្ទាប់ពីចំណាយពេលខ្លះ    ដើម្បីចាប់ផ្តើមដំណើរការព័ត៌មាន    អ្នកនឹងត្រូវការផែនការសកម្មភាពមួយ។ យុទ្ធសាស្រ្តទាំងនេះអាចជួយអ្នកឱ្យយល់ពីការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ    សិក្សាអំពីជម្រើសព្យាបាលទាំងអស់ (រាប់បញ្ចូលទាំងហានិភ័យ    និងអត្ថប្រយោជន៍របស់ពួកវា)     សូមបង្កើតក្រុមថែទាំសុខភាព    និងជ្រើសរើសយកមនុស្សជាទីស្រលាញ់សម្រាប់ការគាំទ្រ    នៅពេលអ្នកចាប់ផ្តើមដើរទៅមុខ។

សូមសិក្សាឱ្យបានច្រើនតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន

គ្រូពេទ្យគួរតែផ្តល់ព័ត៌មានអំពីប្រភេទ    និងដំណាក់កាលមហារីក     ជម្រើសនៃការព្យាបាល    ក៏ដូចជាទស្សនវិស័យ    ឬការវិវឌ្ឍមហារីករបស់អ្នក។ ប៉ុន្តែភាពភ្ញាក់ផ្អើលនៃការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យអាចធ្វើឱ្យពិបាកក្នុងការចងចាំព័ត៌មានលម្អិតទាំងអស់នេះ។ សូមពិនិត្យកំណត់ត្រាសុខភាពតាមអ៊ិនធើណេត    ឬតាមដានដូច្នេះអ្នកអាចកត់ត្រាព័ត៌មានទាំងអស់។ បន្ទាប់មកប្រើព័ត៌មានដែលបានពីវេជ្ជបណ្ឌិត    និងប្រភពព័ត៌មានល្បីៗតាមអ៊ិនធើណេត    ដើម្បីស្វែងយល់ពីជំងឺមហារីករបស់អ្នក។ ចំណេះដឹងពិតជាមានអំណាច។ វាជួយឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍ថាបានរៀបចំខ្លួនបានល្អប្រសើរ    ក្នុងការស្វែងយល់ពីផ្លូវទៅមុខជាមួយជំងឺនេះ។

សូមសួរអំពីការធ្វើតេស្តតាមដានបន្ត

គ្រូពេទ្យប្រហែលជាចង់ធ្វើតេស្តបន្ថែមទៀតដូចជា៖ ការធ្វើកោសល្យវិច័យ      ការធ្វើតេស្តឈាម    ឬការធ្វើតេស្តថតរូបភាពដូចជា    ការថតកាំរស្មី X     ឬការធ្វើថត MRI ដើម្បីស្វែងយល់បន្ថែមអំពីជំងឺមហារីករបស់អ្នក     និងណែនាំវិធីព្យាបាល។ អ្នកប្រហែលជាចង់ចែករំលែកលទ្ធផលជាមួយអ្នកផ្តល់សេវាថែទាំសុខភាពផ្សេងទៀត     ដើម្បីទទួលបានយោបល់ទី ២     មុនពេលអ្នកសម្រេចចិត្តចាប់ផ្តើមធ្វើការព្យាបាលមួយណា។

ប្រសិនបើអ្នកមានអារម្មណ៍ថាអ្នកត្រូវការសម្រេចចិត្តភ្លាមៗ    សូមសួរគ្រូពេទ្យប្រសិនបើវាជាអ្វីដែលអ្នកត្រូវធ្វើ។ អ្នកអាចប្រើពេលពីរបីថ្ងៃ   ឬមួយសប្តាហ៍    ឬយូរជាងនេះដើម្បីសម្រេចចិត្ត។ កុំដាក់សម្ពាធលើខ្លួនឯង   ឱ្យសម្រេចចិត្តជាបន្ទាន់    ប្រសិនបើវាមិនចាំបាច់។

បង្កើតក្រុមថែទាំសុខភាព

ក្រុមនេះអាចរាប់បញ្ចូលទាំងអ្នកណែនាំអ្នកជំងឺ       គ្រូពេទ្យឯកទេសមហារីក     គិលានុបដ្ឋាយិកាឯកទេសខាងមហារីក        អ្នកធ្វើការផ្នែកសង្គម      អ្នកជំនាញចំណីអាហារ     ឱសថការី    អ្នកជំនាញចិត្តវិទ្យា     និងអ្នកបួស (ប្រសិនបើអ្នកកាន់សាសនា) ។ អ្នកជំនាញទាំងនេះអាចឆ្លើយសំនួរ    ផ្តល់សេវាវេជ្ជសាស្រ្ត    ឬផ្តល់ការគាំទ្រដើម្បីដោះស្រាយរាល់ផលប៉ះពាល់រាងកាយ    និងអារម្មណ៍នៃការព្យាបាលជំងឺមហារីក។

ស្វែងរកជម្រើសនៃការព្យាបាល

គ្រូពេទ្យនឹងធ្វើការណែនាំលើប្រភេទ     និងដំណាក់កាលជំងឺមហារីក     អាយុ     និងសុខភាពទូទៅរបស់អ្នក។ ប្រភេទនៃការព្យាបាលធំៗមាន៖ ការវះកាត់    វិទ្យុសកម្ម    ការព្យាបាលដោយគីមី     ការព្យាបាលដោយប្រើប្រព័ន្ធភាពស៊ាំ    ឬការប្តូរកោសិកាដើម។

ក្នុងការពិចារណាលើការព្យាបាល    សូមសួរអំពីគោលដៅ៖ តើការព្យាបាលត្រូវបានគេសន្មតថាអាចព្យាបាលជំងឺមហារីក    គ្រប់គ្រងការលូតលាស់របស់វា    ឬគ្រប់គ្រងអាការឬទេ?    សូមសួរអំពីហានិភ័យផង (រួមទាំងផលប៉ះពាល់)     និងអត្ថប្រយោជន៍ (រួមទាំងប្រសិទ្ធភាពនៃការព្យាបាល) ។ ការដឹងព័ត៌មាននេះនឹងជួយអ្នកធ្វើការសម្រេចចិត្តបានល្អបំផុត។

ដូចគ្នានេះផងដែរ     សូមសួរគ្រូពេទ្យឯកទេសខាងជំងឺមហារីក   ឱ្យជួយអ្នកស្វែងរកការសាកល្បងព្យាបាលដែលស័ក្តិសម។ ការសិក្សាទាំងនេះសាកល្បងលើថ្នាំ    ឧបករណ៍     ឬនីតិវិធីថ្មីៗ។ ពួកគេអាចជាវិធីមួយដើម្បីសាកល្បងការព្យាបាលជំងឺមហារីកថ្មី    មុនពេលពួកគេអាចរកបានយ៉ាងទូលំទូលាយ។ ដូចគ្នានឹងការព្យាបាលដទៃទៀតដែរ    ត្រូវប្រាកដថាអ្នកដឹងថាមានអ្វីពាក់ព័ន្ធ     ដូច្នេះអ្នកអាចសម្រេចថាអ្វីត្រូវ សម្រាប់អ្នក។

ស្វែងយល់ពីការថែទាំបណ្តោះអាសន្ន

ការថែទាំបណ្ដោះអាសន្នគឺជាជម្រើសថែរក្សាសុខភាពទូទៅ    សម្រាប់អ្នកដែលមានជំងឺធ្ងន់ធ្ងរនៅដំណាក់កាលណាមួយ។ វាដោះស្រាយសេចក្តីត្រូវការខាងរាងកាយ    ផ្លូវចិត្ត     និងតម្រូវការសង្គមក្នុងពេលព្យាបាលហើយវាអាចត្រូវបានផ្តល់ជូននៅមន្ទីរពេទ្យ    ឬនៅផ្ទះ។ វាអាចរាប់បញ្ចូលទាំងការជួយអ្នកថ្លឹងថ្លែងនូវជម្រើសនៃការព្យាបាលជំងឺមហារីករបស់អ្នក    បន្ថយភាពឈឺចាប់    ឬភាពល្ហិតល្ហៃ    ជួយដល់ចំណង់អាហារ   ដោះស្រាយការធ្លាក់ទឹកចិត្ត     ផ្តល់ការគាំទ្រពីអ្នកមើលថែ    និងរៀបចំឯកសារដែលបង្ហាញពីបំណងប្រាថ្នារបស់អ្នកអំពីការសម្រេចចិត្តចុងក្រោយ។ ថ្នាំធ្វើឱ្យធូរស្រាលបណ្តោះអាសន្នអាចរកបានក្នុងពេញអំឡុងពេលព្យាបាលជំងឺមហារីក    ចាប់ផ្តើមតាំងពីពេលធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ។

អនុវត្តការថែរក្សាខ្លួនឯង

នៅពេលអ្នកឆ្លងកាត់ជំងឺមហារីក    អ្នកត្រូវការរបស់នេះច្រើនជាងពេលណាៗទាំងអស់។ វារួមបញ្ចូលទាំងការគ្រប់គ្រងស្ត្រេស    ដែលអាចជួយធ្វើឱ្យចំណង់អាហារប្រសើរឡើង    បំបាត់ការគេងមិនលក់     និងប្រឆាំងនឹងភាពអស់កម្លាំងក្នុងពេលព្យាបាលជំងឺមហារីក។

សូមចំណាយពេលសម្រាប់សកម្មភាពដែលអ្នកចូលចិត្តដូចជា៖ ការអាន    ការធ្វើសមាធិ     យោហ្កា    ការដើរការសរសេរនៅក្នុងទិនានុប្បវត្តិ     ឬស្តាប់តន្ត្រី។ សូមនៅជុំវិញមនុស្សដែលធ្វើឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍ល្អ។ សូមចំណាយពេលសើច    ចេញក្រៅជួបធម្មជាតិ    ឬមើលភាពយន្ត    ឬទូរទស្សន៍ដែលអ្នកពេញចិត្ត។

វានឹងមានរយៈពេលក្នុងអំឡុងពេលព្យាបាល    នៅពេលដែលអ្នកមិនមានថាមពលដូចមុន។ ប៉ុន្តែការធ្វើអ្វីដែលអ្នកស្រលាញ់ដល់កម្រិតដែលអ្នកអាចធ្វើបានគឺផ្តល់ផលចំណេញ។ សូមផ្តោតលើវិធីដើម្បីឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍សប្បាយរីករាយ  និងមានក្តីសង្ឃឹមអាចជួយបង្កើនគុណភាពជីវិតរបស់អ្នកនៅពេលអ្នកព្យាបាលជំងឺ។

ដំឡើងជំនួយជាក់ស្តែង    និងផ្ទាល់ខ្លួន

ក្រុមគាំទ្រជំងឺមហារីករបស់អ្នកមិនគួរមានតែអ្នកជំនាញខាងវេជ្ជសាស្ត្រទេ។ ក្រុមគ្រួសារ    និងមិត្តភក្តិក៏ចង់ផ្តល់ការគាំទ្រផងដែរ។

ទោះបីជាអ្នកធ្លាប់ធ្វើជាមនុស្សដែលជួយអ្នកដទៃក៏ដោយ    នេះមិនមែនជាពេលវេលាដែលត្រូវបញ្ឈប់នោះទេ។ សូមគិតអំពីអ្វីដែលអាចជួយបាន៖ ការទិញអីវ៉ាន់    ឬការរៀបចំអាហារ     ការសម្អាតផ្ទះ     ឬមធ្យោបាយធ្វើដំណើរទៅកាន់ការណាត់ជួបវេជ្ជសាស្ត្រ     ឬគ្រាន់តែជាត្រចៀកដែលមានភាពរាក់ទាក់។

សូមមានភាពជាក់លាក់អំពីអ្វីដែលនឹងជួយ    និងអ្វីដែលនឹងមិនអាច។ សូមចងចាំថាមនុស្សភាគច្រើនមានបំណងល្អ    ប៉ុន្តែមិនដឹងថាអ្នកត្រូវការអ្វីទេ    លុះត្រាតែអ្នកប្រាប់ពួកគាត់។

អ្នកក៏អាចពិចារណាចូលរួមជាមួយក្រុមគាំទ្រ   ដែលអ្នកអាចនិយាយអំពីអារម្មណ៍របស់អ្នកជាមួយអ្នកដទៃ    ដែលកំពុងឆ្លងកាត់ការព្យាបាលជំងឺមហារីក។

សូមមើលទៅក្នុងកម្មវិធីសហគមន៍

មានក្រុមមិនស្វែងរកប្រាក់ចំណេញ  ដែលជួយអ្នកឱ្យទទួលបានការគាំទ្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ    និងរបស់ផ្សេងទៀតដែលអ្នកត្រូវការក្នុងអំឡុងពេលព្យាបាលជំងឺមហារីក។ សូមស្នើសុំក្រុមថែទាំជំងឺមហារីករបស់អ្នកឱ្យផ្តល់អនុសាសន៍    ដើម្បីជួយចំណាយថ្លៃព្យាបាល    ផ្តល់មធ្យោបាយធ្វើដំណើរទៅការណាត់ជួបវេជ្ជសាស្ត្រ   ឬជួយរកកន្លែងស្នាក់នៅដោយឥតគិតថ្លៃ    ឬថ្លៃដើមប្រសិនបើអ្នកត្រូវការស្វែងរកការព្យាបាលនៅឆ្ងាយពីផ្ទះ។ កម្មវិធីទាំងនេះអាចជួយសម្រាលបន្ទុកខ្លះនៃការព្យាបាលជំងឺមហារីក    ដូច្នេះអ្នកអាចផ្តោតអារម្មណ៍លើការព្យាបាល។

Leave a Comment