តេស្តសំខាន់ៗដែលត្រូវធ្វើក្នុងត្រីមាសទី ១

ការធ្វើតេស្តឈាម៖ ក្នុងអំឡុងពេលនៃការពិនិត្យដំបូងរបស់អ្នក វេជ្ជបណ្ឌិត ឬឆ្មបនឹងកំណត់ប្រភេទឈាម     និងកត្តា Rh របស់អ្នក     ពិនិត្យរករោគខ្វះកោលិកាឈាមក្រហម, ពិនិត្យភាពស៊ាំនឹងជំងឺស្អូច (កញ្ជ្រិលអាល្លឺម៉ង់) និងធ្វើតេស្តរកជំងឺរលាកថ្លើមប្រភេទB, រោគស្វាយ និងអេដស៍ និងជំងឺកាមរោគផ្សេងទៀត។

ដោយផ្អែកលើពូជសាសន៍    ជនជាតិភាគតិច     ឬប្រវត្តិក្រុមគ្រួសារ     អ្នកអាចត្រូវបានផ្តល់ជូនការធ្វើតេស្ត និងការប្រឹក្សាពីហ្សែន ដើម្បីវាយតម្លៃហានិភ័យសម្រាប់ជំងឺដូចជា Tay-Sachs,    cystic fibrosis ( ជំងឺដែលក្រពេញបញ្ចេញស្លេស្មផ្សេងៗ   ជាពិសេសលំពែង    និងសួតបង្កើតស្លេស្មយ៉ាងខាប់ខុសធម្មតា។ )    និងរោគខ្វះកោលិកាឈាមក្រហមរាងកណ្តៀវ    ( ប្រសិនបើវាមិនត្រូវបានធ្វើតេស្ត    មុនពេលមានផ្ទៃពោះ ) ។ តេស្តរកការប៉ះពាល់ទៅនឹងជំងឺដូចជា toxoplasmosis     និង varicella (វីរុសដែលបង្កឱ្យមានជំងឺអុតស្វាយ) ក៏អាចធ្វើបានដែរ ប្រសិនបើចាំបាច់។ អ្នកផ្តល់សេវាថែទាំសុខភាពរបស់អ្នកក៏ប្រហែលជាចង់ត្រួតពិនិត្យកម្រិតអ័រម៉ូន hCG របស់អ្នក     ដែលជាអ័រម៉ូនដែលបញ្ចេញដោយសុក     ឬ/និងប្រូសេស្តេរ៉ូនដែលជាអ័រម៉ូនដែលជួយរក្សាការមានផ្ទៃពោះ។

ការធ្វើតេស្តទឹកនោម៖ អ្នកក៏នឹងត្រូវបានស្នើឱ្យធ្វើតេស្តទឹកនោមតាំងពីដំបូងដែរ     ដើម្បីឱ្យគ្រូពេទ្យ   ឬឆ្មបអាចរកមើលសញ្ញានៃការឆ្លងមេរោគក្នុងតម្រងនោម    ហើយបើចាំបាច់ដើម្បីបញ្ជាក់ពីការមានផ្ទៃពោះរបស់អ្នកដោយវាស់កម្រិត hCG ។ (ការធ្វើតេស្តឈាមរក hCG ដើម្បីបញ្ជាក់ពីការមានផ្ទៃពោះ អាចត្រូវបានប្រើជំនួស។) បន្ទាប់មក គំរូទឹកនោមនឹងត្រូវប្រមូលជាទៀងទាត់ដើមី្បរកមើលជាតិស្ករ​ (រោគសញ្ញានៃជំងឺទឹកនោមផ្អែម) និងប្រូតេអ៊ីន ដែលអាចបញ្ជាក់ពីជំងឺបម្រុងក្រឡាភ្លើង ដែលជាជំងឺបង្កក្នុងពេលមានផ្ទៃពោះ      ដែលមកជាមួយនឹងការលើសឈាម។

នៅចុងត្រីមាសទី ១ អ្នកនឹងត្រូវបានផ្តល់ការធ្វើតេស្តហ្សែន។ ដំបូងអ្នកត្រូវសម្រេចចិត្ត ប្រសិនអ្នកចង់ធ្វើតេស្តហ្សែន។ មនុស្សមួយចំនួនមានអារម្មណ៍ថា ការធ្វើតេស្តទាំងនេះអាចបណ្តាលឱ្យពួកគេមានភាពតានតឹងហួសហេតុ ហើយពួកគេចង់ធ្វើឱ្យប្រាកដថាទារកមានលក្ខណៈហ្សែនធម្មតា បន្ទាប់ពីទារកចាប់កំណើត។ អ្នកខ្លះចង់បន្តទៅមុខ     ហើយធ្វើតេស្តទាំងអស់    ដែលពួកគេអាចដឹងថាការធ្វើតេស្តទាំងនេះជួនកាលមិនត្រឹមត្រូវ ១០០%ទេ។ សូមពិគ្រោះជាមួយវេជ្ជបណ្ឌិតរបស់អ្នកអំពីគុណសម្បត្តិ     និងគុណវិបត្តិមុនពេលបន្តពិនិត្យមើលថាតើការធ្វើតេស្តហ្សែនត្រឹមត្រូវសម្រាប់អ្នក និងការមានផ្ទៃពោះរបស់អ្នកដែរឬទេ។ មានជម្រើសនៃការធ្វើតេស្តហ្សែនខុសៗគ្នា    ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការធ្វើតេស្តឈាមតែឯង     ឬជាមួយអុលត្រាសោនដែលមិនមានគ្រោះថ្នាក់ដល់គក៌។ ប្រសិនបើការធ្វើតេស្តដោយមិនធ្វើការវះកាត់មិនធម្មតា       នោះការធ្វើតេស្តបន្ថែមនឹងត្រូវបានផ្តល់ជូនអ្នក។ នៅពេលនោះ     អ្នកអាចសម្រេចថាតើអ្នកចង់ធ្វើតេស្តទាំងនោះឬអត់។

ការធ្វើតេស្តហ្សែននៅត្រីមាសទី​ ​១ បញ្ចូលការធ្វើតេស្តឈាមជាមួយការឆ្លុះអេកូ    ដើម្បីពិនិត្យរកមូលរោគ Down     ដែលអាចធ្វើនៅចន្លោះសប្តាហ៍ទី ១១ ដល់សប្តាហ៍ទី ១៤ ។ លទ្ធផលនៃការធ្វើតេស្តឈាមដែលវាស់ hCG     ឬ/និង PAPP-A ( ផ្លាស្មា-ប្រូតេអ៊ីន A ដែលទាក់ទងនឹងការមានផ្ទៃពោះ )    នៅក្នុងឈាមម្តាយត្រូវបានប្រើជាមួយនឹងការវាស់ស្បែកនៅខាងក្រោយកញ្ចឹងករបស់ទារក (ហៅថា nuchal translucency)  ដោយឆ្លុះអេកូ។ នីតិវិធីនេះអាចរកឃើញមូលរោគ Down     និងជំងឺហ្សែនដទៃទៀតជាច្រើន។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ    ដូចគ្នានឹងវិធីសាស្ត្រពិនិត្យទាំងអស់     បច្ចេកទេសធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យដោយធ្វើការវះកាត់ដូចជា CVS ត្រូវបានប្រើ      ប្រសិនបើលទ្ធផលវិជ្ជមាន។

ការធ្វើតេស្តពិនិត្យរកជំងឺតំណពូជរបស់ទារក (NIPT) ៖ ការធ្វើតេស្តពិនិត្យ DNA របស់ទារកអាចធ្វើបានភ្លាមៗបន្ទាប់ពីមានផ្ទៃពោះ ១០ សប្តាហ៍។ តេស្តនេះប្រើគំរូឈាម ដើម្បីវាស់បរិមាណ DNA របស់ទារកក្នុងឈាមរបស់ម្តាយ។ គេគិតថា ការធ្វើតេស្តនេះអាចរកឃើញ ៩៩% នៃការមានផ្ទៃពោះដែលមានមូលរោគសញ្ញា Down។ វាក៏ពិនិត្យរកភាពមិនប្រក្រតីនៃក្រូម៉ូសូមមួយចំនួនផ្សេងទៀតដែរ។

ការធ្វើតេស្តពិនិត្យគំរូកោសិកាគភ៌ពីជ្រាំងកូរ្យុង (CVS) ៖ ប្រសិនបើអ្នកមានអាយុ ៣៥ ឆ្នាំឡើង     មានប្រវត្តិគ្រួសារមានជំងឺមួយចំនួន    ឬមានលទ្ធផលវិជ្ជមានលើការធ្វើតេស្តហ្សែនពិនិត្យរកជំងឺតំណពូជ    អ្នកនឹងត្រូវបានផ្តល់ជូននូវការធ្វើតេស្ត CVS នេះ    ដែលជាការធ្វើតេស្តដោយធ្វើការវះកាត់ចន្លោះពី ១០ ទៅ ១២ សប្តាហ៍នៃការមានផ្ទៃពោះ។ CVS អាចរកឃើញបញ្ហាហ្សែនជាច្រើនដូចជា​មូលរោគ Down    រោគខ្វះកោលិកាឈាមក្រហមរាងកណ្តៀវ,      cystic fibrosis ( ជំងឺដែលក្រពេញបញ្ចេញស្លេស្មផ្សេងៗ   ជាពិសេសលំពែង    និងសួតបង្កើតស្លេស្មយ៉ាងខាប់ខុសធម្មតា។ )          ជំងឺឈាមក្រកក       និងជំងឺស្វិតសាច់ដុំ។ នីតិវិធីនេះទាក់ទងនឹងការបញ្ជូនបំពង់បូមតូចមួយឆ្លងកាត់មាត់ស្បូនរបស់អ្នក ឬបញ្ចូលម្ជុលទៅក្នុងពោះរបស់អ្នក ដើម្បីទទួលបានសំណាកជាលិកាពីសុក។ នីតិវិធីនេះមានហានិភ័យ ១% នៃការនាំឱ្យរលូតកូន ហើយមានភាពសុក្រឹតប្រហែល ៩៨% ក្នុងការបំបាត់ភាពសង្ស័យពិការភាពក្រូម៉ូសូមមួយចំនួន។ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅនឹងការពិនិត្យទឹកភ្លោះ    វាមិនជួយក្នុងការរកឃើញបញ្ហាបំពង់សរសៃប្រសាទដូចជា៖ ជំងឺឆ្អឹងកងខ្នងបិទមិនជិត     និងជំងឺបាត់ផ្នែកខ្លះនៃលលាដ៏ក្បាល   និងខួរក្បាល    ឬពិការភាពជញ្ជាំងពោះទេ។

ត្រូវប្រាកដថា ពិភាក្សាពីជម្រើសនៃការធ្វើតេស្តទាំងអស់របស់អ្នកជាមួយវេជ្ជបណ្ឌិត ដើម្បីឱ្យអ្នកអាចសម្រេចចិត្តជ្រើសរើសវិធីណាដែលល្អបំផុតសម្រាប់អ្នក។

Leave a Comment